Het is al enkele weken geleden dat ik in Noorwegen was voor het WK. Noorwegen is een mooi land om te skiën, maar ook de natuur is er de moeite waard! Hier een kleine edit van onze trip in Noorwegen.
Vandaag was er een locaal wedstrijdje te doen in Avoriaz, playground Jam. Het was een slopestyle wedstrijdje voor enkel dames. Ik heb eigenlijk zonder problemen gewonnen, de concurentie was niet zo goot. Ik heb wel echt fun gehad. De jumps waren eens wat minder groot dan op wereldbekers en dan heb ik toch een pak minder schrik en zenuwen.
In de namiddag ben ik al eens een kijkje gaan nemen bij de module die ze aan het bouwen zijn voor Snowclash. Snowclash is een ganse week fun. Freestyle initiaties, fotoshoots voor de pro's, contestjes voor de beginners,... Beginners en gevorderden worden samengebracht en helpen elkaar verder!
Hier kan je alvast eens kijken wat ze aan het bouwen zijn.
Morgen stap ik op de vlieger richting Spanje. Niet om op zonvakantie te gaan, maar voor de laatste wereldbeker van het seizoen. In Sierra Nevada zijn de finales van de wereldbeker.
Ik neem deel aan zowel de slopestyle als de half pipe.
Na Noorwegen heb ik enkele dagen rust genomen in België. Daarna wou ik opnieuw enkele dagen trainen, maar dat viel een beetje in het honderd door de slechte weersomstandigheden.
Ik heb dus sinds Noorwegen geen pipe meer gezien. Maar dat is nu eenmaal onze sport, wij zijn heel afhankelijk van het weer. Ik kijk er in ieder geval weer enorm naar uit en hoop dat ik het seizoen kan afsluiten met een mooi resultaat.
Na de SFR Tour in Tignes was ik samen met Taco en coach Koen naar Laax getrokken om een week te gaan trainen. Het werd een zeer productieve week. Elke dag in de voormiddag hebben we enkle uren stevig getraind in de half pipe. In de namiddag gingen we ofwel wat rusten ofwel nog wat slopestyle trainen. 's avonds gingen we dan naar de Freestyle accademie. Dat is een hal vol trampolines en foam pits, net zoals Woodward in Copper Mountain. Hier hebben we gewerkt op het luchtgevoel en enkele nieuwe tricks uitgeprobeerd. Om die direkt op sneeuw uit te voeren in nog wat snel. Maar toch, in de half pipe ben ik erin geslaagd deze week mijn eerste 720's te landen. Ik zat er al lang mee in mijn hoofd, maar de push om het te proberen ontbrak. Nu met Koen als coach langs de pipe, had ik de moed om het te proberen en na enkele pogingen lukte het al! Ik ben echt super tevreden en als ik deze 720 in mijn run kan steken, gaat die weer een stap omhoog.
Vandaag ben ik een dagje in België, morgen vertrek ik samen met Koen naar het WK in Oslo. Ik hoop dat ik daar mijn run waar we deze week op getraind hebben, al direkt kan landen in de wedstrijd. Ik voel me in ieder geval volledig klaar voor dit WK!
Gisteren had ik mijn eerste groot interview op televisie. Even had ik een klein beetje zenuwen, maar het viel eigenlijk allemaal goed mee en ik vond het best cool!
Deze namiddag ben ik ook nog te gast in de studio van TV Limburg en van daaruit gaat het weer richting Zaventem om de vlieger richting Rusland te nemen!
Het Amerikaans avontuur van bijna 2,5 maand begint op zijn einde te komen. Morgenvroeg vertrekken we vanuit Park City richitng San Fransisco, even een city trip om te ontspannen. Alhoewel ik toch een beetje zenuwachtig ben voor San Fransisco. We moeten er op de Russische ambassade ons visum voor Sochi gaan afhalen. Ik hoop dat ze goed meewerken en dat het vlot verloopt, want we hebben slecht twee dagen om het in orde te krijgen. Maar ik heb alle formulieren klaar, dus normaal zou het geen probleem mogen zijn.
Na San Fransisco hebben we twee dagen om met de auto terug in Denver te geraken. Ik kijk al uit naar deze roadtrip. Amerika is zo ontzettend groot en de eindeloze highways zijn mooi om te rijden. Vanuit Denver vliegen we richting België, een tussenstop in eigen land voor drie dagen! Op 11 februari vertrek ik dan naar Sochi voor het testevent van de Olympische Spelen. Dan is het 6 dagen Rusland, 1 dag België, 2 dagen Tignes, 6 dagen Laax, 10 dagen Oslo,...
Het zal dus een drukke maand worden met veel reizen, vermoeiend gaat het zijn, maar ik kijk er ongelooflijk naar uit.
Vandaag ben ik blij dat ik hier achter mijn pc zit, zonder blessures. Het gaat er hard tegenaan in onze sport de laatste tijd. Iedereen zit hier te trainen en te trainen, iedereen pushed elkaar naar een hoger niveau. Maar er vallen ook slachtoffers. Deze week zijn er drie collega half pipe skiers zwaar ten val gekomen. In het begin van de week kwam de Nederlandse Isabelle Hanssen ten val in de pipe van Breckenridge. Knie zwaar beschadigd en out voor een tijdje. Een dag later kwam de Franse Marie Martinod in de pipe van Copper Mountain ten val en maakte een klap op haar hoofd. Ze was gedurende 5 minuten buiten bewustzijn! En dat net nu het één jaar geleden is dat Sarah Burke gestorven is. Gelukkig is het met Marie beter.
Vandaag was het opnieuw prijs. Het Franse meisje Emilie Cruz, die hier bij mij in de states verblijft, viel op een jump en haar knie is volledig kapot. Haar seizoen is gedaan! Het gebeurt zo snel!
Al deze accidenten doen me wel nadenken! Ik weet dat je niet te veel aan accidenten en kwetsuren mag denken in onze sport, anders moet je ermee stoppen. Maar als je er op één week tijd, drie keren mee geconfronteerd wordt, maakt het dat niet zo gemakkelijk.
Morgen neem ik een dagje rust, daar was ik fysiek wel aan toe. Maar nu ook wel mentaal na vandaag. Daarna gaan we er weer volop tegenaan.
Hier een kleine edit van wat trainingsbeelden. Toen het slecht weer was heb ik en mijn Franse collega Emilie ons wat bezig gehouden op de rails. Buiten de trainingen op de sneeuw, gaan we ook veel trampoline springen in Woodward.
